Unutma Beni Apartmanı 🛋️
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı… ve kesinlikle doğru bir seçim olmuş. Dilini, kurgusunu ve akışını çok beğendim. Detayların birbirine bağlanış biçimi, hislerin derinliği ve “kitap içinde kitap” katmanları fazlasıyla etkileyiciydi.
Güçlü bir kadın karakter üzerinden ilerleyen bir içsel yolculuk romanı. Yalnızlığını seven, kimseyle bağ kurmak istemeyen — belki de bağ kurmaktan korkan — sevilmediğini ve anlaşılmadığını düşünen bir ana karakter… Kitabın sonunda ise net bir sonuçtan ziyade duygusal bir yüzleşme ve arınma ihtimaliyle baş başa bırakılıyoruz. Yazar kesin bir cevap vermiyor; adeta “seçim yaparsan belki” diyor. Çünkü pişmanlık pasif bir duygu, ama düzeltme isteği aktif bir cesaret.
Kitabı bitirdiğimde kendimi bir sorgunun içinde buldum. Söylenmemiş sözler, cesaret edilememiş adımlar, ertelenmiş seçimler… Hepsi bir bir gözümün önünden geçti. Zaten kitabın teması da tam olarak bu: İçimizde kalanlar.
Okurken düşündüren, düşündürürken de derinlemesine sorgulatan bir hikâyeydi benim için. Bir psikoloğun tanımı çok hoşuma gitmişti:
“Söylenmemiş sözleri olanlar için okunması gereken bir Nermin Yıldırım romanı.”
Gerçekten de… Söylenmemiş sözleri olanlara özellikle tavsiye ederim.